فیبر نوری

فیبر نوری چیست؟ اینترنت فیبر نوری چگونه کار می‌کند و چه فرقی با اینترنت معمولی دارد؟

فیبر نوری رشته‌ای بسیار باریک از شیشه یا مواد شفاف است که اطلاعات را به‌جای جریان الکتریکی، به شکل سیگنال‌های نوری منتقل می‌کند. وقتی این مسیر نوری تا محل زندگی یا کاربر نهایی ادامه پیدا کند، با اینترنت FTTH یا «فیبر نوری تا خانه» روبه‌رو هستیم.

مزیت فیبر فقط این نیست که اطلاعات با نور جابه‌جا می‌شوند. ظرفیت بالای انتقال داده، افت کمتر سیگنال و تأثیر نپذیرفتن از تداخل‌های الکترومغناطیسی باعث شده فیبر نوری بستر مناسبی برای اینترنت‌های پرسرعت امروزی باشد.

اما یک نکته مهم وجود دارد: داشتن اینترنت فیبر نوری لزوماً به این معنی نیست که روی هر گوشی یا لپ‌تاپ دقیقاً همان سرعت نوشته‌شده روی سرویس را خواهید دید. بعد از رسیدن فیبر به خانه، مودم، روتر، Wi-Fi، کابل شبکه، دستگاه شما و حتی سروری که به آن متصل می‌شوید هم روی نتیجه اثر می‌گذارند.

برای فهمیدن اینترنت فیبر نوری، ابتدا باید خود «فیبر نوری» را از «سرویس اینترنت فیبر نوری» جدا کنیم. فیبر نوری یک رسانه انتقال داده است؛ همان نقشی را دارد که سیم مسی در شبکه تلفن یا کابل شبکه در یک شبکه محلی ایفا می‌کند، با این تفاوت که اطلاعات در آن به‌صورت سیگنال نوری منتقل می‌شوند.

در ساده‌ترین شکل، یک فیبر از هسته یا Core و لایه‌ای اطراف آن به نام Cladding تشکیل شده است. اختلاف ویژگی‌های نوری این دو بخش باعث می‌شود نور در طول هسته هدایت شود؛ پدیده‌ای که اساس عملکرد فیبر و با عنوان «بازتاب داخلی کلی» شناخته می‌شود. Corning نیز هسته، Cladding و پوشش محافظ را اجزای اصلی فیبر معرفی می‌کند.

پس وقتی درباره «فیبر نوری» صحبت می‌کنیم، الزاماً منظور اینترنت خانگی نیست. فیبر می‌تواند در شبکه اپراتورها، مراکز داده و مسیرهای ارتباطی مختلف استفاده شود.

FTTH زمانی مطرح می‌شود که این زیرساخت نوری تا محل مشترک ادامه پیدا کند.

 

اینترنت فیبر نوری چگونه کار می‌کند؟

برای کاربر، شاید جالب‌ترین سؤال همین باشد: اینترنتی که در نهایت به گوشی وصل می‌شود، در شبکه فیبر چه مسیری را طی می‌کند؟

در بسیاری از شبکه‌های دسترسی فیبر از معماری PON یا Passive Optical Network استفاده می‌شود. ITU، PON را شبکه‌ای نوری با ساختار نقطه‌به‌چندنقطه تعریف می‌کند و در این معماری تجهیزاتی مانند OLT در سمت شبکه و ONT یا ONU در سمت مشترک قرار دارند. بخش توزیع بین آن‌ها نیز می‌تواند شامل فیبر، Splitter و کانکتورهای نوری باشد.

مسیر را می‌توان ساده کرد:

شبکه اپراتور → OLT → شبکه و تقسیم‌کننده‌های نوری → کابل فیبر مشترک → ONT → روتر → کابل شبکه یا Wi-Fi → موبایل و کامپیوتر

ONT همان تجهیزی است که سیگنال نوری ورودی را در سمت مشترک دریافت می‌کند و امکان استفاده دستگاه‌های معمول شبکه از اتصال را فراهم می‌سازد. در استانداردهای ITU نیز ONT به‌عنوان تجهیز سمت یک مشترک در شبکه دسترسی نوری تعریف شده است.

این بخش اهمیت زیادی دارد، چون توضیح می‌دهد چرا کیفیت خط فیبر و کیفیت Wi-Fi یک چیز نیستند.

ممکن است اتصال فیبر تا ONT کاملاً سالم و پرسرعت باشد، اما گوشی شما به‌دلیل فاصله زیاد از روتر یا شرایط شبکه بی‌سیم سرعت پایین‌تری دریافت کند.

 

آیا فیبر نوری و Wi-Fi یک چیز هستند؟

این دو در دو بخش متفاوت شبکه قرار دارند.

فیبر نوری اینترنت را به محل شما می‌رساند؛ Wi-Fi اینترنت را در فضای خانه یا محل کار به دستگاه‌های بی‌سیم می‌رساند.

بنابراین امکان دارد بهترین اتصال فیبر را داشته باشید اما Wi-Fi ضعیفی تجربه کنید.

مثلاً اگر ONT یا روتر در گوشه‌ای از خانه قرار گرفته و دو دیوار با اتاق شما فاصله دارد، ضعیف‌شدن کیفیت Wi-Fi به معنی افت کیفیت خود خط فیبر نیست.

این تمایز هنگام عیب‌یابی بسیار مهم است: ابتدا باید مشخص شود مشکل در WAN و خط اپراتور است یا در LAN و شبکه داخلی خانه.

 

آیا اینترنت فیبر نوری هیچ محدودیتی ندارد؟

فیبر فناوری قدرتمندی است، اما بی‌نقص نیست.

اولین محدودیت، پوشش است. برای دریافت FTTH باید زیرساخت نوری تا محدوده و در مرحله بعد تا ساختمان یا واحد شما امکان اجرا داشته باشد. اپراتورها به همین دلیل قبل از نصب، آدرس مشترک را امکان‌سنجی می‌کنند. پیشگامان نیز دریافت سرویس FTTH را بر اساس بررسی پوشش آدرس انجام می‌دهد.

محدودیت دوم به تجهیزات داخل محل مربوط است. ONT و روتر برای کارکرد به برق نیاز دارند؛ بنابراین قطع برق تجهیزات مشترک می‌تواند اتصال را متوقف کند.

کابل و کانکتور فیبر هم باید درست نصب و نگهداری شوند. فیبر را نباید با شعاع بسیار کم خم کرد و آلودگی یا آسیب کانکتور می‌تواند افت سیگنال ایجاد کند. Cisco در دستورالعمل نگهداری تجهیزات نوری نیز بر تمیز نگه‌داشتن کابل و کانکتورها برای جلوگیری از افزایش افت نوری تأکید کرده است.

در نهایت، فیبر مشکل یک Wi-Fi ضعیف، گوشی قدیمی یا سرور کند را به‌تنهایی حل نمی‌کند.

 

قبل از ثبت‌نام فیبر نوری چه چیزهایی را بررسی کنیم؟

اول از همه باید مشخص شود آدرس شما تحت پوشش است یا خیر. بعد از آن، بهتر است بدانید سرویس واقعاً FTTH است یا فیبر فقط تا ساختمان یا نقطه دیگری از مسیر آمده است.

سرعت دانلود تنها معیار انتخاب نیست. سرعت آپلود، حجم یا ترافیک بسته، تجهیزات ارائه‌شده، نوع ONT، قابلیت Wi-Fi، هزینه نصب، مسیر کابل‌کشی داخل ساختمان و شرایط پشتیبانی نیز روی تجربه نهایی اثر می‌گذارند.

اگر سرویس با سرعت بسیار بالا انتخاب می‌کنید، بررسی کنید تجهیزات شبکه داخلی شما هم توان استفاده از آن را دارند؛ در غیر این صورت ممکن است هزینه اتصال سریع را پرداخت کنید، اما گلوگاه داخل خانه اجازه استفاده از تمام ظرفیت را ندهد. افرا ارتباطات پارس شمال اینترنت خود را بر بستر FTTH ارائه می‌کند و در صفحه رسمی این سرویس سرعت تا ۱۰۰۰ مگابیت بر ثانیه اعلام شده است. دریافت سرویس با امکان‌سنجی آدرس آغاز می‌شود و برای اتصال سمت مشترک نیز ONT سازگار با شبکه مورد استفاده قرار می‌گیرد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سبد خرید
حساب کاربری
سبد خرید
خانه
تماس
سرچ